فرق MP4، MKV و WebM چیست و کدام را انتخاب کنیم؟

وقتی یک ویدیو دانلود می‌کنید، گاهی پسوند فایل MP4 است، گاهی MKV و گاهی WebM. هر سه ممکن است دقیقاً همان تصویر را نشان دهند، اما در عمل تفاوت‌هایی دارند که روی پخش شدن یا نشدن فایل روی گوشی و تلویزیون شما اثر می‌گذارد.

نکته‌ی کلیدی: ظرف و محتوا دو چیز متفاوت‌اند

MP4، MKV و WebM «ظرف» هستند، نه روش فشرده‌سازی. ظرف مثل یک جعبه است که داخلش جریان تصویر، یک یا چند جریان صدا و احتمالاً زیرنویس قرار می‌گیرد. آنچه کیفیت و حجم را تعیین می‌کند، کدک داخل جعبه است، نه خود جعبه. به همین دلیل دو فایل MP4 می‌توانند کیفیت کاملاً متفاوتی داشته باشند.

MP4؛ سازگارترین گزینه

MP4 عملاً روی هر دستگاهی پخش می‌شود: گوشی، تلویزیون هوشمند، کنسول بازی و هر مرورگری. اگر قرار است فایل را برای کسی بفرستید یا روی تلویزیون پخش کنید، MP4 کم‌دردسرترین انتخاب است. محدودیتش این است که در نگهداری چند زیرنویس و چند باند صوتی انعطاف کمتری دارد.

MKV؛ منعطف‌ترین گزینه

MKV می‌تواند چندین باند صوتی و چندین زیرنویس را هم‌زمان در خود نگه دارد. به همین دلیل فیلم‌هایی که با چند دوبله و چند زیرنویس عرضه می‌شوند معمولاً MKV هستند. در عوض، بعضی تلویزیون‌ها و پخش‌کننده‌های قدیمی با آن مشکل دارند و مرورگرها هم به‌صورت بومی پخشش نمی‌کنند.

WebM؛ ساخته‌شده برای وب

WebM فرمتی باز است که برای پخش در مرورگر طراحی شده و در همان حجم، کیفیت بهتری نسبت به نسخه‌های قدیمی MP4 می‌دهد. به همین دلیل بسیاری از ویدیوهای وب با این فرمت سرو می‌شوند. اما پشتیبانی دستگاه‌های خانگی از آن محدودتر است و اگر فایل را روی تلویزیون پخش کنید ممکن است باز نشود.

کدام را انتخاب کنید

اگر می‌خواهید فایل همه‌جا بدون دردسر باز شود، MP4 را انتخاب کنید. اگر فیلم چندزبانه با زیرنویس جداگانه دانلود می‌کنید و روی کامپیوتر می‌بینید، MKV بهتر است. و اگر فقط در مرورگر می‌بینید و حجم برایتان مهم است، WebM انتخاب خوبی است.

اگر فایل پخش نشد چه کنیم

قبل از آنکه فایل را خراب فرض کنید، یک پخش‌کننده‌ی همه‌چیزخوار امتحان کنید؛ در بیشتر موارد مشکل از نبود کدک در پخش‌کننده‌ی پیش‌فرض است نه از خود فایل. اگر باز هم پخش نشد، تبدیل به MP4 تقریباً همیشه مشکل را حل می‌کند، هرچند یک دور فشرده‌سازی دیگر به فایل اضافه می‌کند و کمی از کیفیت کم می‌شود.