ترفند ارزان برای افزایش حافظه لپ‌تاپ‌هایی که دیگر ارتقا نمی‌شوند

در بیشتر لپ‌تاپ‌های امروزی، حافظه‌ی داخلی دیگر یک قطعه‌ی قابل‌تعویض نیست؛ سازندگان برای نازک‌تر و سبک‌تر کردن دستگاه‌ها، حافظه را مستقیم روی مادربرد لحیم می‌کنند. نتیجه این است که هر ظرفیتی هنگام خرید انتخاب کنید، همان تا آخر عمر دستگاه با شماست. وقتی آن ظرفیت پر می‌شود، دو راه معمول پیش رو دارید: خرید یک لپ‌تاپ کاملاً جدید، یا پرداخت هزینه‌ی اضافه به سازنده برای پیکربندی دستگاه با حافظه‌ی بیشتر از ابتدا؛ هر دو گزینه برای دستگاهی که هنوز کاملاً سالم کار می‌کند، هزینه‌ی غیرمنطقی است.

راهکار جایگزین: تجمیع چند فلش‌مموری ارزان

به‌جای هزینه‌ی سنگین یک SSD اکسترنال چند ترابایتی، می‌توان چند فلش‌مموری USB ارزان‌قیمت را هم‌زمان از طریق یک هاب USB به لپ‌تاپ وصل کرد. فلش‌مموری‌های ۶۴ گیگابایتی معمولاً زیر ۲۰ دلار قیمت دارند، بنابراین می‌توان چند عدد از آن‌ها را بدون هزینه‌ی زیاد تهیه کرد و هر وقت فضا کم آمد، فقط یک فلش‌مموری دیگر اضافه کرد. یک روش رایج، اختصاص‌دادن هر فلش‌مموری به یک نوع فایل مشخص است؛ برای مثال یکی برای عکس و ویدیو، یکی برای برنامه‌ها و اسکریپت‌ها و یکی هم برای بازی‌ها.

کسانی که ترجیح می‌دهند مدیریت فایل‌ها دستی نباشد، می‌توانند از قابلیت Storage Spaces در Windows استفاده کنند؛ این ابزار چند فلش‌مموری جدا را در قالب یک فضای ذخیره‌سازی واحد نشان می‌دهد و داده‌ها را به‌طور خودکار میان همه‌ی درایوها توزیع می‌کند تا فشار روی یک درایو نیفتد. هر زمان هم فضا تمام شود، کافی است یک فلش‌مموری دیگر به همان فضای ذخیره‌سازی اضافه شود.

نکته‌ی مهم: کیفیت هاب USB

نکته‌ای که معمولاً نادیده گرفته می‌شود، توان خروجی پورت USB است. یک پورت استاندارد USB 3.0 روی لپ‌تاپ تنها حدود ۹۰۰ میلی‌آمپر جریان تأمین می‌کند؛ این مقدار برای یک فلش‌مموری کافی است، اما وقتی چهار یا پنج فلش‌مموری هم‌زمان در حال خواندن و نوشتن باشند، یک هاب ارزان‌قیمت که تمام برق خودش را از همان پورت لپ‌تاپ می‌گیرد به مشکل می‌خورد؛ درایوها قطع می‌شوند، کنترلر ریست می‌شود و در بدترین حالت ممکن است فایل‌ها خراب شوند. راه‌حل ساده است: استفاده از یک هاب دارای منبع تغذیه‌ی جداگانه که مستقیم به برق شهر وصل می‌شود.

محدودیت‌های این روش

این روش بدون عیب نیست. فلش‌مموری‌های ارزان‌قیمت برای استفاده‌ی سنگین و مداوم ساخته نشده‌اند و نرخ خرابی بالاتری نسبت به هارددیسک یا SSD اکسترنال دارند؛ برخلاف SSDهای اکسترنال که برای کارکرد سنگین و پیوسته طراحی شده‌اند. تجربه‌ی نویسنده‌ی منبع نشان می‌دهد حتی برندهای شناخته‌شده هم گاهی به‌طور غیرمنتظره از کار می‌افتند، بنابراین بررسی نظرات کاربران پیش از خرید هر فلش‌مموری یا SSD ارزان توصیه می‌شود.

تحلیل

این ترفند دقیقاً به همان دلیلی جواب می‌دهد که صنعت لپ‌تاپ سعی دارد پنهانش کند: وقتی سازنده حافظه را قابل‌تعویض نمی‌گذارد، کاربر می‌تواند از بیرون دستگاه به همان نتیجه برسد، فقط با هزینه‌ای بسیار کمتر از ارتقای رسمی. برای کاربرانی در ایران که خرید یک لپ‌تاپ جدید یا حتی یک SSD اکسترنال معتبر به‌خاطر قیمت ارز صرفه‌ی چندانی ندارد، این راهکار می‌تواند چند سال به عمر مفید لپ‌تاپ فعلی اضافه کند؛ به شرط آنکه از یک هاب باکیفیت و فلش‌مموری‌های دارای نظرات مثبت استفاده شود، نه ارزان‌ترین گزینه‌ی ممکن.