چانگ‌ای ۷ به قطب جنوب ماه می‌رود؛ چین دنبال یخ آب برای پایگاه دائمی

به گزارش نیچر و اسپیس‌دات‌کام، آژانس فضایی چین قرار است آخر همین هفته (۲۴ اوت) بلندپروازانه‌ترین مأموریت ماه خود تا امروز را پرتاب کند: کاوشگر چانگ‌ای ۷. هدف این مأموریت بدون‌سرنشین، جست‌وجوی ذخایر یخ آب در دهانه‌های همیشه‌تاریک نزدیک قطب جنوب ماه است — منطقه‌ای که دانشمندان فکر می‌کنند به‌خاطر نرسیدن نور خورشید به آن، ممکن است میلیاردها سال آب یخ‌زده را زیر سطحش نگه داشته باشد.

یک مأموریت، چهار بخش

چانگ‌ای ۷ فقط یک فرودگر ساده نیست. این مأموریت از یک مدارگرد، یک فرودگر، یک ربات جهنده‌ی کوچک (hopper) و یک رودور تشکیل شده که قرار است با هم روی و اطراف دهانه‌ی شکلتون (Shackleton) در قطب جنوب ماه کار کنند. رودور مسئول کاوش سطحی است، در حالی که ربات جهنده می‌تواند با پرش‌های کوتاه به داخل دهانه‌های تاریکی سرک بکشد که هیچ فرودگر معمولی نمی‌تواند به آن‌ها برسد.

چرا قطب جنوب ماه این‌قدر مهم است

دهانه‌های همیشه‌سایه‌ی قطب جنوب ماه از سردترین نقاط شناخته‌شده‌ی منظومه‌ی شمسی‌اند. دانشمندان معتقدند این سرما ممکن است یخ آب را برای میلیاردها سال دست‌نخورده نگه داشته باشد. اگر این یخ واقعاً آنجا باشد و به مقدار قابل استفاده، می‌تواند منبع آب آشامیدنی، اکسیژن تنفسی و حتی سوخت موشک برای پایگاه‌های آینده‌ی روی ماه باشد — بدون نیاز به حمل همه‌چیز از زمین.

بخشی از یک رقابت بزرگ‌تر

این پرتاب در بستر رقابت فزاینده‌ی فضایی بین چین و آمریکا اتفاق می‌افتد. چین رسماً اعلام کرده قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ اولین فرود سرنشین‌دار خود را روی ماه انجام دهد، در حالی که ناسا هم با برنامه‌ی آرتمیس دنبال بازگرداندن انسان به ماه است. هر دو طرف، قطب جنوب ماه را به‌خاطر همین ذخایر احتمالی یخ، به‌عنوان منطقه‌ای استراتژیک برای حضور دائمی هدف گرفته‌اند.

قدم بعدی

اگر پرتاب طبق برنامه پیش برود، چانگ‌ای ۷ ماه‌ها بعد به مدار ماه می‌رسد و فرودگر و رودورش را نزدیک دهانه‌ی شکلتون فرود می‌آورد. داده‌های این مأموریت می‌تواند مستقیماً روی تصمیم‌گیری درباره‌ی محل دقیق پایگاه‌های آینده‌ی انسانی روی ماه اثر بگذارد.