سگ‌های رباتیک دارند شغل نگهبان‌های انسانی را می‌گیرند

سگ‌های رباتیک مجهز به دوربین‌های هوشمند، تازه‌ترین وسواس صنعت امنیت در آمریکا شده‌اند؛ رباتی چابک و کمی ترسناک که حالا برای گشت‌زنی در دیتاسنترها، محافظت از مزارع محصولات نقدی و کنترل امنیتی استادیوم‌های ورزشی به کار گرفته می‌شود.

چرا شرکت‌ها ربات را به انسان ترجیح می‌دهند

به گزارش Business Insider، با وجود قیمت بالای این ربات‌ها، هزینه‌ی نگهداری یک شیفت نگهبانی ۲۴ ساعته با سگ رباتیک، سالانه بین ۸۰ تا ۱۳۰ هزار دلار از استخدام یک نگهبان انسانی ارزان‌تر تمام می‌شود. این خبر بدی برای صنعت نگهبانی آمریکاست؛ شغلی که بدون نیاز به تحصیلات بالا، درآمد حدود ۱.۳ میلیون نفر را تأمین می‌کند. طبق گزارش مرکز کار دانشگاه برکلی کالیفرنیا (UC Berkeley Labor Center)، حدود ۶۰.۸ درصد این نگهبان‌ها از اقلیت‌های نژادی و ۲۷.۸ درصدشان بالای ۵۵ سال سن دارند.

با این حال، نگهبانی شغل پردرآمدی نیست: میانه‌ی دستمزد سالانه در سال ۲۰۲۴ فقط ۳۸ هزار و ۳۹۰ دلار بوده، همین باعث نرخ بالای ترک شغل در این صنعت شده — دقیقاً همان چیزی که شرکت‌های فناوری از آن به نفع خودشان استفاده می‌کنند. دیمون هنری، مدیرعامل شرکت سگ رباتیک Asylon، به Business Insider گفته: «آموزش و نگه‌داشتن نیروی انسانی بسیار بی‌ثبات است و بار سنگینی روی کسب‌وکار می‌گذارد.» به گفته‌ی او، تاکنون حدود ۵۰ ربات این شرکت در ۲۵ مشتری مختلف در سراسر آمریکا مستقر شده‌اند.

آیا نگهبان‌های انسانی کامل حذف می‌شوند؟

۵۰ ربات در برابر ۱.۳ میلیون نگهبان انسانی رقم کوچکی به نظر می‌رسد، اما اگر تولید انبوه این ربات‌ها کارآمدتر و ارزان‌تر شود، بعید است کسب‌وکارها بابت خیرخواهی، نگهبان‌های کم‌دستمزد را روی حقوق نگه دارند؛ سرنوشتی مشابه آنچه برای «خوش‌آمدگوهای» فروشگاه‌های والمارت (Walmart) رقم خورد.

با این حال، انریکه لوپزلیرا، مدیر برنامه‌ی مشاغل کم‌دستمزد در مرکز کار برکلی و یکی از نویسندگان همان گزارش، معتقد است در کوتاه‌مدت نگهبان‌ها کاملاً کنار گذاشته نمی‌شوند. به گفته‌ی او، اثر واقعی این روند شبیه به آنچه در سایر مشاغل درگیر خودکارسازی دیده شده خواهد بود: «نگهبان‌ها به‌طور کامل حذف نمی‌شوند، بلکه نقش انسانی به سمت سخت‌ترین و پرمخاطره‌ترین بخش‌های این کار رانده می‌شود.»

تحلیل

این روند یک الگوی آشنا در موج جدید خودکارسازی است: ربات‌ها معمولاً کل یک شغل را یک‌شبه از بین نمی‌برند، بلکه اول بخش‌های ساده و تکراری‌اش را می‌بلعند و انسان را برای باقی‌مانده‌ی سخت‌تر و کم‌درآمدتر کار نگه می‌دارند. برای صنعتی مثل نگهبانی که همین حالا هم دستمزد پایین و گردش نیروی بالایی دارد، این یعنی فشار مضاعف روی همان گروهی که کمترین قدرت چانه‌زنی را دارند؛ داستانی که فراتر از آمریکا، در هر بازار کاری با نیروی کار ارزان و در دسترس، به همین شکل تکرار خواهد شد.