مسی، هوش مصنوعی و پایانِ افسانه بازنشستگی زودهنگام

سال‌ها بود که در دنیای فوتبال یک قاعده نانوشته حکم‌فرما بود؛ اینکه ستاره‌ها پیش از رسیدن به میانسالی باید توپ را به کمد بسپارند و از مستطیل سبز خداحافظی کنند. لیونل مسی، فوق‌ستاره آرژانتینی، اما تمام این پیش‌بینی‌ها را به هم ریخت و حالا در حالی آخرین حضور خود در جام جهانی را تجربه می‌کند که بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند او در اوج پختگی فنی قرار دارد. پرسش اینجاست که چرا نسل جدیدی از بازیکنان بزرگ، برخلاف گذشته، تا اواخر دهه سوم و حتی اوایل دهه چهارم زندگی‌شان در بالاترین سطح می‌مانند؟ پاسخ را باید در دل انقلاب فناوری و علوم ورزشی جست‌وجو کرد.

دنیای ورزش امروز دیگر تنها به تمرینات سخت و رژیم غذایی سنتی متکی نیست. هوش مصنوعی و الگوریتم‌های پیچیده‌ای که شرکت‌های بزرگ فناوری توسعه داده‌اند، به مربیان اجازه می‌دهند تا هر قدم، ضربان قلب و میزان خستگی عضلانی بازیکنان را در لحظه رصد کنند. باشگاه‌های بزرگ از گجت‌های پوشیدنی سامسونگ و حسگرهای تعبیه‌شده در کفش‌ها استفاده می‌کنند تا داده‌های بیومتریک را مستقیماً به سرورهای ابری بفرستند. این داده‌ها سپس توسط سیستم‌های تحلیلی که بر بستر خدمات Google و مایکروسافت اجرا می‌شوند، پردازش می‌شوند تا برنامه تمرینی هر بازیکن به صورت کاملاً شخصی‌سازی شده تنظیم گردد.

در این میان، نقش تلفن‌های هوشمند و اپلیکیشن‌های سلامت محور غیرقابل انکار است. بسیاری از ستاره‌ها از iPhone و دستگاه‌های مبتنی بر Android برای پایش خواب و مدیریت استرس استفاده می‌کنند. این ابزارها که با پشتیبانی زیرساخت‌های قدرتمند اپل و گوگل ساخته شده‌اند، به بازیکن کمک می‌کنند تا از فرسودگی زودرس جلوگیری کند. در واقع، تکنولوژی به بدن انسان اجازه می‌دهد که فراتر از محدودیت‌های بیولوژیکی پیشین عمل کند.

از سوی دیگر، پیشرفت‌های پزشکی مبتنی بر هوش مصنوعی در